اخبار روز سینمای جهان، جشنوارههای معتبر و تازهترین ساختههای کارگردانان مطرح هالیوود و بینالمللی — گردآوری، ترجمه و بازنویسی به فارسی توسط پوریا افخمی. این صفحه مدام بهروزرسانی میشود.
فیلم۲ آبان ۱۴۰۵
کارگردان «معجزه در سلول شماره ۷» درام اندونزیایی «گاسیگوگی» را کلید زد
لی هوان-کیونگ، فیلمساز سرشناس کره جنوبی، درامی عاطفی پیرامون رابطه پدر و فرزندی با نام «گاسیگوگی» را با نقشآفرینی بازیگران برجسته سینمای اندونزی جلوی دوربین برده است.
لی هوان-کیونگ، کارگردان فیلم تحسینشده و پرفروش «معجزه در سلول شماره ۷»، در همکاری تازهای با استودیوی اندونزیایی «فالکون پیکچرز»، مراحل تولید فیلم درام جدید خود با عنوان «گاسیگوگی» (Gasigogi) را آغاز کرده است. گروه بازیگران این اثر شامل چهرههای مطرح سینمای اندونزی از جمله وینو جی. باستیان، پویتا پیرس، فارادینا مفتی و ایندرا جگل است.
این فیلم داستان پدری به نام «جیوا» را روایت میکند که برای نجات پسرش «جونا» دست به هر فداکاری میزند و با چالشهای دردناکی روبهرو میشود. عنوان «گاسیگوگی» که در ادبیات و فرهنگ کره به نوعی ماهی خاردار (Thornback Fish) اشاره دارد، تمثیلی شناختهشده از ایثار بیپایان پدران برای بقای فرزندان به شمار میرود و پیشتر نیز مبنای اقتباسهای احساسی موفقی در آسیا بوده است.
همکاری دوباره لی هوان-کیونگ با استودیوی فالکون پیکچرز و وینو جی. باستیان پس از آن شکل میگیرد که نسخه بازسازیشده اندونزیایی «معجزه در سلول شماره ۷» در سال ۲۰۲۲ به یکی از پرفروشترین آثار تاریخ سینمای این کشور بدل شد. این پروژه جدید نمایانگر استراتژی روبهرشد سینمای شرق آسیا در گسترش همکاریهای فراملیتی و پیوند فرمولهای روایی ملودرام کرهای با بازار پویای آسیای جنوب شرقی است.
غافلگیری کوئنتین تارانتینو در فستیوال AFI: رونمایی از ۱۷ دقیقه ابتدایی دنباله «روزی روزگاری در هالیوود»
کوئنتین تارانتینو در جریان نشست پرسشوپاسخ جشنواره فیلم AFI تماشاگران را شگفتزده کرد و ۱۷ دقیقه ابتدایی پروژهای تازه پیرامون شخصیت کلیف بوث را به نمایش گذاشت.
کوئنتین تارانتینو در جریان نمایش ویژه و جلسه پرسشوپاسخ فیلم تحسینشده «روزی روزگاری در هالیوود» (Once Upon a Time in Hollywood) در جشنواره AFI لسآنجلس، حرکتی غافلگیرکننده انجام داد و ۱۷ دقیقه آغازین پروژهای تحت عنوان «ماجراجوییهای بعدی کلیف بوث» (The Further Mis-Adventures of Cliff Booth) را برای حاضران اکران کرد.
این رونمایی غیرمنتظره، نخستین مواجهه مخاطبان با اثری است که دنبالهای مستقیم بر سرنوشت شخصیت بدلکار محبوب فیلم، کلیف بوث، محسوب میشود؛ نقشی درخشان با بازی برد پیت که جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای او به همراه داشت. تارانتینو که پیشتر در نسخه رمان «روزی روزگاری در هالیوود» گذشته تاریک و مرموز این شخصیت را با جزئیات بیشتری شرح داده بود، نشان داد که هنوز کارش با این کاراکتر جذاب و جهان سینمایی سال ۱۹۶۹ تمام نشده است.
اگرچه هنوز مشخص نیست که این اثر قرار است در قالب یک فیلم بلند سینمایی مستقل، سریالی محدود یا اثری ویژه در مدیومی دیگر عرضه شود، اما این اقدام در مقطعی بسیار حساس رخ میدهد. پس از آنکه تارانتینو پروژه دهم و بهظاهر پایانی خود یعنی «منتقد سینما» (The Movie Critic) را کنار گذاشت، بازگشت او به قلمرو «روزی روزگاری در هالیوود» بار دیگر توجه تحلیلگران و دوستداران سینما را به رویکردهای بعدی این فیلمساز مولف معطوف کرده است.
مصاحبه پرحاشیه و جنجالی بیل مار در «ریل تایم»؛ کمدین کهنهکار اچبیاو در مدار ترامپ؟
گفتوگوی اخیر بیل مار در برنامه «ریل تایم» شبکه HBO با کارولین لیویت، سخنگوی دونالد ترامپ، انتقادات گستردهای را نسبت به چرخش لحن و انفعال این طنزپرداز کهنهکار برانگیخته است.
بیل مار، مجری باسابقه و هفتاد ساله برنامه تلویزیونی «ریل تایم» (Real Time with Bill Maher) در شبکه HBO، این روزها در کانون انتقادات رسانهای قرار گرفته است؛ وضعیتی که به نظر میرسد ناشی از نزدیکی غیرمنتظره و تعارفآمیز او با محافل نزدیک به دونالد ترامپ باشد. این مجری که سالها به عنوان یکی از نمادهای هجو سیاسی لیبرال و نقدهای تند علیه محافظهکاران شناخته میشد، اوایل ماه جاری در ضیافت شامی در کاخ سفید کنار چهرههایی چون کید راک و استیون ای. اسمیت در حضور ترامپ شرکت کرد؛ رخدادی که ترامپ نیز با اشاره به آن مدعی شد نقدهای تند تلویزیونی مار صرفاً نمایشی است و او در واقعیت رابطه گرمی با او دارد.
بازتاب این تغییر موضع در قاب تلویزیون، در جریان مصاحبه اخیر او با کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید ترامپ، به اوج خود رسید. منتقدان رسانهای و نشریه ورایتی، این گفتوگو را نمایشی منفعلانه، فاقد چالش جدی و حتی «شرمآور» ارزیابی کردهاند؛ جایی که مار برخلاف سابقه همیشگیاش در به چالش کشیدن مهمانان سیاسی، با سوالاتی نرم و لبخندهای مکرر از ادعاهای لیویت عبور کرد و بستری تبلیغاتی برای تریبون دولت ترامپ فراهم آورد.
این اتفاق نه تنها سوالاتی جدی درباره رویکرد جدید بیل مار مطرح کرده، بلکه بحران هویت بزرگتری را در بدنه برنامههای گفتوگومحور شبانه (Late-Night Shows) آمریکا نمایان میکند. برنامههایی که در دوران اوج خود نیروی پیشبرنده نقد قدرت و سیاست بودند، اکنون در مواجهه با قطبیشدن شدید فضا و کاهش مخاطبان سنتی تلویزیون کابلی، مرزهای میان طنز منتقدانه، سلبریتیزدگی و معامله با جریان قدرت را به شکلی نگرانکننده مخدوش کردهاند.
هانا اینبایندر، ستاره سریال Hacks: حمایت از فلسطین کمترین کاری است که میتوان انجام داد
هانا اینبایندر، بازیگر نامزد جایزه امی سریال «Hacks»، در مصاحبهای جدید اعلام کرد که استفاده از شهرت و تریبون خود برای ابراز همبستگی با مردم فلسطین را «حداقل وظیفه انسانی» میداند.
هانا اینبایندر، کمدین و ستاره مطرح سریال تحسینشده «Hacks» محصول شبکه اچبیاو مکس، بار دیگر مواضع صریح و قاطع خود را در قبال مسائل سیاسی و حقوق بشری، بهویژه بحران انسانی در فلسطین، ابراز کرد. او در گفتوگویی تازه با تأکید بر مسئولیت اجتماعی چهرههای سرشناس اظهار داشت که دفاع از حقوق مردم فلسطین و شکستن سکوت در برابر این تراژدی، نه یک کنش فوقالعاده، بلکه «کمترین کار ممکن» است که هر چهره عمومی باید انجام دهد.
اینبایندر که برای ایفای نقش «ایوا دانیلز» در برابر جین اسمارت به شهرت جهانی و چندین نامزدی در جوایز امی دست یافته است، توضیح داد که نسبت به میزان توجهی که روی او و پلتفرمهایش وجود دارد، آگاهی کامل دارد. به گفته او، وقتی هنرمندی میداند چشمان بیشماری رفتارش را دنبال میکنند، موظف است این سرمایه اجتماعی را در مسیر آگاهیبخشی و ایجاد تغییر به کار گیرد، زیرا همین بیانیهها میتوانند تاثیری ملموس و نجاتبخش بر افکار عمومی بگذارند.
اظهارات اینبایندر در شرایطی مطرح میشود که فضای هالیوود پیرامون موضعگیری در خصوص تحولات خاورمیانه و مسئله فلسطین به شدت قطبی و محتاطانه دنبال میشود و بسیاری از چهرهها از بیم آسیب دیدن مسیر حرفهای خود سکوت اختیار کردهاند. با این حال، نسل جدیدی از بازیگران و فیلمسازان هالیوود، از جمله اینبایندر، ترجیح دادهاند با پذیرش ریسکهای شغلی، صدای جنبشهای ضدجنگ و عدالتخواهانه باشند؛ رویکردی که نشان از تغییر محسوس پارادایم در میان نسل جوان صنعت سرگرمی دارد.
کالینا لیانگ از چالشهای اقتباس سینمایی «استریت فایتر» و تصمیم کپکام برای تعدیل خشونت میگوید
کالینا لیانگ، بازیگر نوظهور لایواکشن جدید «استریت فایتر»، در گفتوگویی از پذیرش بدبینی هواداران و جزئیات صحنههای حذفشده، از جمله قطع انگشت شخصیتش، پرده برداشت.
اقتباسهای سینمایی از بازیهای ویدئویی همواره بر لبه تیغ حرکت میکنند؛ مرزی باریک میان ارضای نوستالژی گیمرهای سرسخت و همراه کردن مخاطب عام سینما. کالینا لیانگ، ستاره نوظهوری که قرار است در ریبوت سینمایی و لایواکشن «استریت فایتر» (Street Fighter) به ایفای نقش بپردازد، در مصاحبهای تفصیلی با هالیوود ریپورتر اعلام کرد که شک و تردیدهای اولیه مخاطبان را کاملاً درک میکند و آن را نه یک مانع، بلکه انگیزهای مضاعف برای اجرای وفادارانه نقش خود میداند.
یکی از جذابترین بخشهای صحبتهای لیانگ، افشای چالشهای روایی میان تیم نویسندگی فیلم و کمپانی سازنده بازی، یعنی کپکام (Capcom) بود. او فاش کرد در نسخه ابتدایی فیلمنامه، شخصیت او قرار بود در سکانسی پرتنش و خشن یکی از انگشتان خود را از دست بدهد. با این حال، سران استودیو و کپکام پس از بررسیهای طولانی به این نتیجه رسیدند که این تغییر رادیکال میتواند هویت بصری و پایبندی به اصول این فرنچایز قدیمی را مخدوش کند و در نهایت به یک سرنوشت جایگزین و متعادلتر رضایت دادند.
این شیوه از تعامل و نظارت مستقیم مالکان آیپی (IP)، نشاندهنده دوران تازهای در هالیوود است. پس از شکستهای فاجعهبار دهههای گذشته—بهویژه نسخه خاطرهانگیز اما ضعیف سال ۱۹۹۴ استریت فایتر—استودیوها دریافتهاند که حفظ کدهای بنیادین اثر برای تضمین موفقیت تجاری و جلب اعتماد مخاطبان حیاتی است. اکنون پروژه جدید با حضور استعدادهای تازهنفس و تعامل نزدیک با کپکام تلاش دارد طلسم تاریخی این فرانچایز محبوب بازیهای مبارزهای را در گیشه بشکند.
مناقشه حقوقی بر سر ارثیه نیک راینر؛ تعیین تکلیف داراییهای مالی به میانجی واگذار شد
درخواست نیک راینر، فیلمنامهنویس و فرزند راب راینر، برای دسترسی به صندوق امانی پس از استناد وکلای پرونده به «قانون قاتل»، برای حلوفصل نهایی به میانجیگری ارجاع داده شد.
پرونده حقوقی پیچیده پیرامون دسترسی نیک راینر به داراییهای صندوق امانی وارد مرحله جدیدی شد؛ چرا که بر اساس گزارش نشریه هالیوود ریپورتر، قاضی پرونده تصمیمگیری درباره آزادسازی این مبالغ را به یک میانجی مستقل واگذار کرده است. این نزاع حقوقی پس از آن شدت گرفت که متولیان و وکلای صندوق امانی مانع از پرداخت سهم مالی به راینر شدند و مسیر پرونده را به سمت راهکارهای داوری خارج از دادگاه سوق دادند.
محور اصلی مخالفت وکلای صندوق امانی، استناد به اصل حقوقی موسوم به «قانون قاتل» (Slayer Statute) است؛ قانونی مدنی که صراحتاً اشخاص را از دریافت هرگونه ارث، منافع مالی یا وجوه تراست از قربانیانی که در مرگ آنها نقش داشتهاند، محروم میسازد. وکلای صندوق اصرار دارند که به موجب این ماده قانونی، نیک راینر از نظر حقوقی صلاحیت دریافت این داراییها را از دست داده است و هرگونه پرداخت به او نقض قوانین مربوط به ارث به شمار میرود.
نیک راینر در فضای سینمای هالیوود بیش از هر چیز با نگارش فیلمنامه فیلم درام «بودن چارلی» (Being Charlie) در سال ۲۰۱۵ شناخته میشود؛ اثری که بر اساس تجربیات شخصی او و مبارزهاش با اعتیاد شکل گرفت و توسط پدر سرشناسش، راب راینر—کارگردان کهنهکار آثاری چون «وقتی هری با سالی ملاقات کرد» و «عروس شاهزاده»—کارگردانی شد. این اختلاف مالی بازتاب گستردهای در محافل سینمایی داشته و بار دیگر سایه چالشهای خانوادگی و حقوقی را بر سر یکی از خاندانهای نامدار هالیوود افکنده است.
کن آچیتی، مدیر ادبی و تهیهکننده فیلمهای «مگ» و «هیستریا»، در ۸۲ سالگی درگذشت
کن آچیتی، نویسنده، مدیر ادبی و تهیهکننده باسابقه هالیوود که پروژههای موفقی چون بلاکباستر «مگ» و آثاری با بازی آنجلینا جولی و مگی جیلنهال را به سرانجام رساند، در ۸۲ سالگی درگذشت.
کن آچیتی، چهره تأثیرگذار پشتصحنه سینمای آمریکا و نویسنده و مدیر ادبی نامآشنایی که دههها پیونددهنده دنیای نشر کتاب و استودیوهای بزرگ هالیوود بود، در ۸۲ سالگی درگذشت. او با سالها فعالیت در حوزه کشف استعدادها و مدیریت حقوق آثار داستانی، نقشی برجسته در اقتباس و انتقال ایدههای نوآورانه ادبی به پرده نقرهای ایفا کرد.
یکی از مهمترین و سودآورترین دستاوردهای کارنامه حرفهای آچیتی، تلاش خستگیناپذیر او برای توسعه و تولید اکشن علمی-تخیلی «مگ» (The Meg) با بازی جیسون استاتهام بود؛ پروژهای اقتباسی از رمان استیو آلتن که سالها در برزخ تولید استودیوها معطل مانده بود، اما با پیگیریهای مداوم آچیتی به بار نشست و در نهایت به یک موفقیت عظیم تجاری و گیشهای در سطح جهانی تبدیل شد.
علاوه بر این، کارنامه تهیهکنندگی آچیتی شامل آثاری متنوع در ژانرهای مختلف بود؛ از جمله کمدی «جو کسی است» (Joe Somebody) با بازی تیم آلن، کمدی-رمانتیک «زندگی یا چیزی شبیه به آن» با درخشش آنجلینا جولی و همچنین اثر تحسینشده «هیستریا» (Hysteria) با هنرنمایی مگی جیلنهال. رویکرد قصهمحور و بینش عمیق او نسبت به فرآیند اقتباس، آچیتی را به الگویی شاخص در میان مدیران ادبی و تهیهکنندگان صنعت سینما بدل کرده بود.
تکمیل گروه بازیگران قسمت دوم «خزیدن»؛ پارامونت تاریخ اکران تریلر الکساندر آژا را مشخص کرد
سارا نایلز و ری پانتاکی به جمع بازیگران فیلم ترسناک «خزیدن ۲» به کارگردانی الکساندر آژا و تهیهکنندگی سام ریمی پیوستند؛ اثری که برای اکران در سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
پروژه ساخت دنباله تریلر بقای موفق «خزیدن» (Crawl) وارد مرحله جدیتری شده است. به گزارش هالیوود ریپورتر، سارا نایلز، ری پانتاکی، فلوئلا بورگ، ریچارد بریک و چارلی پالمر راثول پنج بازیگر جدیدی هستند که به جمع گروه بازیگری این فیلم اضافه شدهاند تا در کنار یکدیگر با تهدیدهای مرگبار طبیعی و تمساحهای خونخوار روبهرو شوند.
الکساندر آژا، فیلمساز نامآشنای ژانر وحشت که در کارنامه خود بازسازی تحسینشده «تپهها چشم دارند» (The Hills Have Eyes) را دارد، بار دیگر بر صندلی کارگردانی این دنباله مینشیند. قسمت اول این فیلم در سال ۲۰۱۹ با بازی کایا اسکودلاریو و بری پپر به نمایش درآمد و توانست با بودجهای محدود، بیش از ۹۱ میلیون دلار در گیشه جهانی بفروشد و نظر مثبت منتقدان را نیز به خود جلب کند.
سام ریمی و کریگ فلورس همچنان در قامت تهیهکننده در این پروژه حضور دارند و استودیو پارامونت پیکچرز وظیفه پخش جهانی آن را بر عهده خواهد داشت. اگرچه جزئیات داستانی این قسمت هنوز به طور کامل فاش نشده است، اما منابع نزدیک به تولید اشاره کردهاند که مخاطبان باید منتظر محیطی تازه، مقیاسی بزرگتر و نبردی مهیجتر برای بقا باشند.
برنامهریزی استودیو پارامونت برای اکران در سال ۲۰۲۷ نشان میدهد که سازندگان قصد دارند زمان کافی را به مراحل فنی و جلوههای ویژه اختصاص دهند؛ امری که برای فیلمهای موسوم به «موجودی شرور» (Creature Feature) نقشی حیاتی در فضاسازی واقعگرایانه و باورپذیر ایفا میکند.
مستند «رقص ارواح» در جشنواره مورلیا؛ کاوشی سینمایی در آیینهای مرگ و زایش اوآخاکا
مستند «رقص ارواح» به کارگردانی رامون لاون با نمایش در جشنواره فیلم مورلیا، آیین سنتی و شگفتانگیز «موئرتئاداس» در مکزیک را به تصویر میکشد.
مستند «رقص ارواح» (Dance of the Souls) تازهترین اثر رامون لاون، فیلمساز مکزیکی، در بیستودومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم مورلیا (Morelia) روی پرده رفت. لاون در این اثر به زادگاه خود در ایالت اوآخاکا واقع در جنوب مکزیک بازگشته است تا آیینی منحصربهفرد موسوم به «موئرتئاداس» (Muerteadas) را در جوامع محلی دره اتلا به ثبت برساند؛ سنتی ریشهدار که مرز میان پایان و آغازی دوباره را به جشن مینشیند.
این مستند مردمنگارانه فراتر از یک ثبت تصویری ساده، تلاشی سینمایی برای واکاوی پیوند عمیق فرهنگ بومی مکزیک با مفهوم مرگ است. آیین موئرتئاداس که همزمان با روز مردگان گرامی داشته میشود، با موسیقی، رقصهای پرشور و لباسهای نمادین، ارواح رفتگان را در فضایی کارناوالی به آغوش میکشد. لاون با تکیه بر فرمی مشاهدهگر و شاعرانه، تصویری ملموس از این رستاخیز جمعی ارائه میدهد.
تولید «رقص ارواح» حاصل همکاری کمپانیهای مستقل «فاتا مورگانا» (Fata Morgana) و «ائودایمونیا فیلمز» (Eudiamonía Films) با استودیوهای نامآشنای «چوروبوسکو آزتکا» و «لاست تایم مدیا» است. حضور این فیلم در جشنواره معتبر مورلیا توجه منتقدان را به پویایی سینمای مستند آمریکای لاتین و توانایی آن در بازتعریف میراث فرهنگی جلب کرده است.
پدرو پاسکال از دشواریهای یادگیری ویولنسل برای فیلم جدید تونی گیلروی و بهای ستارهشدن در هالیوود میگوید
پدرو پاسکال در گفتوگویی مفصل با ورایتی از چالشهای طاقتفرسای نواختن ویولنسل برای فیلم «Behemoth!» به کارگردانی تونی گیلروی و سالها تلاش برای بقا در سینمای هالیوود سخن گفت.
پدرو پاسکال، ستارهٔ پرطرفدار این روزهای سینما و تلویزیون، در گفتوگویی تازه با نشریهٔ ورایتی از تجربهٔ شگفتانگیز و پرزحمت خود برای حضور در پروژهٔ جدید تونی گیلروی، خالق سریال ستایششدهٔ «اندور»، پرده برداشت. پاسکال با طنز خاص خود به تمرینهای سخت ویولنسل برای فیلم پیشروی گیلروی با عنوان «Behemoth!» اشاره کرد و گفت که یادگیری این ساز را بیش از یک سال پیش از دریافت چراغ سبز رسمی فیلم آغاز کرده است؛ تمریناتی که به گفته خودش در ابتدا شبیه به «صدای زجر کشیدن یک حیوان» به گوش میرسیده است.
این بازیگر ۵۰ ساله با نگاهی به کارنامهٔ دورودراز خود و جهش ناگهانیاش به صف اول ستارههای طراز اول، به بیرحمی سیستم استودیویی هالیوود پرداخت. پاسکال تصریح کرد که برای رسیدن به موفقیت در این صنعت، هر بازیگری ناچار است سالها تحقیر، فقر و نقشهای بیاهمیت را به جان بخرد؛ واقعیتی تلخ که پایههای استواری برای بازیگری پرظرافت و تسلط کمنظیر او در سالهای اخیر بنا نهاده است.
پاسکال که این روزها همزمان برای نقشآفرینی در قامت رید ریچاردز (آقای شگفتانگیز) در دنیای سینمایی مارول و بلاکباستر «انتقامجویان: روز رستاخیز» (Avengers: Doomsday) آماده میشود، نشان داده است که حتی در اوج محبوبیت گیشهای و حضور در فرنچایزهای عظیم، وسواس هنری و عطش همکاری با نویسندگان و مؤلفان نامداری چون تونی گیلروی را در صدر اولویتهای حرفهایاش قرار میدهد.