پوریا افخمی

تازه‌های سینما

تازه‌های سینما

اخبار روز سینمای جهان، جشنواره‌های معتبر و تازه‌ترین ساخته‌های کارگردانان مطرح هالیوود و بین‌المللی — گردآوری، ترجمه و بازنویسی به فارسی توسط پوریا افخمی. این صفحه مدام به‌روزرسانی می‌شود.

انیمیشن ژاپنی «ما بیگانه‌ایم» فاتح جشنواره هاوایی شد؛ تقدیر ویژه از کی هوی کوان و سانگ کانگ
جشنواره۱۱ آبان ۱۴۰۵

انیمیشن ژاپنی «ما بیگانه‌ایم» فاتح جشنواره هاوایی شد؛ تقدیر ویژه از کی هوی کوان و سانگ کانگ

انیمیشن تحسین‌شده «ما بیگانه‌ایم» ساخته کادوواکی کوهی جایزه اصلی چهل و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم هاوایی را از آن خود کرد، در حالی که ستاره‌های آسیایی‌تبار هالیوود جوایز افتخاری را دریافت نمودند.

چهل و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم هاوایی (HIFF) با درخشش سینمای شرق آسیا به کار خود پایان داد و فیلم انیمیشن بلند «ما بیگانه‌ایم» (We Are Aliens) به کارگردانی کادوواکی کوهی از ژاپن، موفق به کسب جایزه معتبر «کائو کا هوکو» (ستاره درخشان) شد. این رویداد سینمایی که همواره به عنوان پلی استراتژیک میان هالیوود و سینمای آسیا-اقیانوسیه عمل می‌کند، برندگان بخش مسابقه رسمی خود را در مراسمی ویژه در هتل هالکولانی منطقه وایکیکی معرفی کرد. جایزه «کائو کا هوکو» که با حمایت شرکت هاوایین ایرلاینز اهدا می‌شود، به طور سنتی مختص فیلمسازان مستعد بین‌المللی است که نخستین یا دومین اثر بلند کارنامه خود را ارائه کرده‌اند. ساخته کوهی با زبان روایی جسورانه و تلفیق خلاقانه سبک‌های بصری توانست هیئت داوران این دوره را مجذوب کرده و بر رقابت سنگین بخش مسابقه مسلط شود؛ موفقیتی که بار دیگر موقعیت برجسته انیمیشن معاصر ژاپن را در چشم‌انداز فستیوال‌های بین‌المللی به رخ کشید. در کنار معرفی برگزیدگان بخش اصلی، جشنواره امسال نگاهی محوری به میراث و جایگاه هنرمندان آسیایی‌تبار در جریان اصلی سینما داشت. در همین چارچوب، از کی هوی کوان، بازیگر برنده اسکار برای فیلم «همه‌چیز همه‌جا به یکباره»، و سانگ کانگ، بازیگر و فیلمساز سرشناس مجموعه «سریع و خشمگین»، با اهدای جوایز افتخاری تقدیر شد تا نقش تأثیرگذار آنان در بازنمایی هویت آسیایی در صنعت جهانی فیلم ستایش شود.
به قلم پوریا افخمیمنبع: Variety
همکاری سایمون پگ، مارک دوپلاس و هیلی جوئل آزمنت در کمدی سیاه هالیوودی «گوشی‌ام خاموش شد»
فیلم۱۱ آبان ۱۴۰۵

همکاری سایمون پگ، مارک دوپلاس و هیلی جوئل آزمنت در کمدی سیاه هالیوودی «گوشی‌ام خاموش شد»

سایمون پگ، مارک دوپلاس و هیلی جوئل آزمنت در کمدی سیاه جدید «گوشی‌ام خاموش شد» (My Phone Died) به کارگردانی هانا لدر همبازی می‌شوند؛ پروژه‌ای هجوآمیز که امتیاز فروش بین‌المللی آن به کمپانی هاید پارک واگذار شده است.

سایمون پگ، بازیگر باسابقهٔ مجموعه فیلم‌های «مأموریت: غیرممکن» و کمدی‌های کالت ادگار رایت، این بار قرار است در قالب یک ایجنت (مدیر برنامه) پرمشغله در هالیوود جلوی دوربین برود. در این پروژه که با نام «گوشی‌ام خاموش شد» (My Phone Died) شناخته می‌شود، مارک دوپلاس (بازیگر و فیلم‌ساز شاخص جریان مستقل و سریال «برنامه صبحگاهی») و هیلی جوئل آزمنت (نامزد اسکار برای «حس ششم» و بازیگر «پلک نزن») نیز او را همراهی خواهند کرد. این فیلم که در حال و هوای کمدی سیاه روایت می‌شود، نگاهی گزنده و هجوآمیز به جنون ارتباطات، بحران وابستگی به فناوری و فضای رقابتی و بی‌رحم صنعت سرگرمی در لس‌آنجلس دارد؛ جایی که خاموش شدن ناگهانی یک تلفن همراه می‌تواند بحرانی شغلی و هستی‌شناختی را برای کاراکترها رقم بزند. کارگردانی این اثر بر عهدهٔ هانا لدر و زوج فیلم‌سازی‌اش است که پیش از این با تجربیات مستقل خود در این حوزه شناخته شده‌اند. کمپانی مطرح «هاید پارک انترتینمنت» (Hyde Park Entertainment) مدیریت فروش و عرضهٔ بین‌المللی این فیلم را عهده‌دار شده و قصد دارد پروژه را به خریداران در بازارهای معتبر جهانی ارائه دهد. ترکیب بازیگران این فیلم با پیوند زدن شمایل بازیگری بریتانیایی پگ و سنت سینمای مستقل آمریکای دوپلاس، توجه اهالی رسانه و مخاطبان را به این کمدی نامتعارف جلب کرده است.
به قلم پوریا افخمیمنبع: Variety
صنعت سینما۱۱ آبان ۱۴۰۵

رونمایی از ۱۵ تهیه‌کننده زن در ششمین دوره برنامه رهبری «زنان سریال‌ساز» اروپا

انستیتو اریش پومر آلمان فهرست ۱۵ تهیه‌کننده زن برگزیده برای شرکت در ششمین دوره برنامه استراتژیک «Series’ Women» را منتشر کرد.

انستیتو اریش پومر (Erich Pommer Institut)، یکی از شاخص‌ترین مراکز آموزش و توسعه مدیریت رسانه در آلمان، فهرست ۱۵ تهیه‌کننده زن منتخب برای ششمین دوره از برنامه تخصصی «زنان سریال‌ساز» (Series’ Women) را به صورت رسمی اعلام کرد. این ابتکار اروپایی با تمرکز ویژه بر درام‌های تلویزیونی جریان‌ساز، بستر مناسبی را برای توانمندسازی حرفه‌ای و رشد مهارت‌های مدیریتی فعالان زن در اکوسیستم تولید آثار سریالی فراهم می‌کند. برنامه «Series’ Women» مجموعه‌ای جامع از آموزش‌های پیشرفته در حوزه‌های تأمین مالی مشترک (Co-production)، ابزارهای استراتژیک پکیجینگ و توزیع، فنون پیچینگ و مذاکرات کلان تجاری را در بر می‌گیرد. شرکت‌کنندگان برگزیده نه‌تنها از جلسات منتورینگ انفرادی بهره‌مند خواهند شد، بلکه به شکل مستقیم به بازارهای معتبر و جشنواره‌های مهم سریال نظیر «سیریز مانیا» (Series Mania) پیوند خواهند خورد تا دسترسی مؤثرتری به سرمایه‌گذاران بین‌المللی داشته باشند. با وجود شکوفایی سریال‌های درام پرهزینه در قاره اروپا و افزایش نفوذ پلتفرم‌های پخش آنلاین، هنوز شکاف جنسیتی عمیقی در سطوح رهبری و تصمیم‌گیری ساختارهای تهیه‌کنندگی احساس می‌شود. چنین برنامه‌های حمایتی هدفمندی با تکیه بر اتصال سازندگان به بازارهای جهانی، به عنوان محرکی اساسی برای کاهش نابرابری‌های ساختاری و هموارسازی مسیر زنان در رأس پروژه‌های بزرگ صنعتی تلقی می‌شوند.
به قلم پوریا افخمیمنبع: The Hollywood Reporter
جشنواره۱۱ آبان ۱۴۰۵

جشنواره شب‌های سیاه تالین ۳۰ ساله شد؛ رویکرد محتاطانه مدیر هنری جدید در کنار درخشش سینمای بالتیک و آمریکای لاتین

سی‌امین دوره جشنواره معتبر «شب‌های سیاه تالین» با انتصاب ترین ترامبرگ به عنوان مدیر هنری جدید آغاز به کار می‌کند؛ دوره‌ای که با رویکردی محتاطانه بر شکوفایی سینمای بالتیک و استعدادهای آمریکای لاتین متمرکز است.

جشنواره بین‌المللی فیلم «شب‌های سیاه تالین» (PÖFF)، به عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای رده الف (Class A) سینمای جهان در شمال اروپا، در آستانه ورود به چهارمین دهه حیات خود شاهد تغییراتی استراتژیک در تیم برنامه‌ریزی است. ترین ترامبرگ در نخستین سال حضورش در جایگاه هدایت برنامه‌ریزی و مدیریت هنری جشنواره، رویکردی آرام، محتاطانه و مبتنی بر رصد ساختاری اتخاذ کرده است تا هویت تثبیت‌شده این رویداد را بدون شوک‌های ناگهانی حفظ کند. ترامبرگ که پیش‌تر سابقه درخشانی در هدایت بخش رقابتی فیلم‌های اول (First Feature Competition) جشنواره تالین داشت، اعلام کرده که سال نخست برای او نقشی تماماً نظارتی دارد. او ترجیح داده تا تغییرات عمده‌ای در ساختار برنامه‌ها ایجاد نکند و در عوض از نزدیک بازدهی الگوهای پیشین، واکنش مخاطبان و تعاملات صنعتی جشنواره را ارزیابی کند تا مقدمه‌ای برای اصلاحات بنیادین در دوره‌های آینده فراهم آورد. علاوه بر این تحول مدیریتی، دوره سی‌ام جشنواره تالین بازتاب‌دهنده دو جریان مهم صنعتی است: جهش چشمگیر تولیدات منطقه‌ای حوزه بالتیک موسوم به «شکوفایی بالتیک» و تمرکز ویژه بر آثار نوآورانه سینمای آمریکای لاتین. جشنواره تالین با پیوند دادن این دو جریان به بدنه رقابتی خود، همچنان جایگاه راهبردی‌اش را به عنوان پلی فرهنگی میان سینمای اسکاندیناوی، اروپای شرقی و بازار بین‌المللی مستحکم‌تر می‌کند.
به قلم پوریا افخمیمنبع: The Hollywood Reporter
فیلم۱۱ آبان ۱۴۰۵

مستند «دیپلماسی روی الماس»؛ کاوش در پیوند تاریخی بیسبال، سینما و روابط ژاپن و آمریکا

مستند تازه «دیپلماسی روی الماس» با واکاوی تاریخچه بازی بیسبال، تاثیر شگفت‌انگیز این ورزش را بر فراز و نشیب‌های فرهنگی و دیپلماتیک میان توکیو و واشینگتن به تصویر می‌کشد.

مستند جدید «دیپلماسی روی الماس» (Diamond Diplomacy) که در توکیو معرفی شده است، فراتر از یک اثر مستند ورزشی مرسوم، به کالبدشکافی دیپلماسی فرهنگی و تنش‌های ژئوپلیتیک میان ایالات متحده و ژاپن از دریچه ورزش بیسبال می‌پردازد. این اثر با اتکا به فرم روایی پژوهش‌محور، تاریخ پرحادثه بیش از یک قرن تعامل دو ملت را بازخوانی می‌کند؛ رابطه‌ای که تقاطع‌های پیچیده‌ای چون تضادهای نژادی، سال‌های تاریک جنگ جهانی دوم و دوران اشغال را دربر می‌گیرد. فیلم با تکیه بر تصاویر آرشیوی کمیاب و گفت‌وگو با مورخان و چهره‌های ورزشی، داستان ورزشکارانی از دو سوی اقیانوس آرام را دنبال می‌کند که به سفیران ناخواسته فرهنگ خود بدل شدند. مستند به شکلی ویژه نشان می‌دهد که بیسبال در دوران بحران‌های دیپلماتیک و حتی در اردوگاه‌های نظامی چگونه نقشی دوگانه ایفا می‌کرد؛ از ابزاری تبلیغاتی تا ریسمانی شکننده برای حفظ پیوند انسانی میان دو دشمن دیروز و متحدان استراتژیک امروز. در پرده پایانی، این مستند بر تحولات عصر مدرن و ظهور پدیده بی‌بدیلی چون شوهی اوتانی، ستاره ژاپنی لیگ برتر بیسبال آمریکا (MLB)، تمرکز می‌کند. سازندگان اثر با خوانشی سینمایی، موفقیت خیره‌کننده اوتانی را نقطه اوج دهه‌ها تبادل فرهنگی و نرمش دیپلماتیک توصیف می‌کنند؛ روایتی درخشان که نشان می‌دهد چگونه پرده نقره‌ای مستند می‌تواند قدرت ورزش در بازتعریف معادلات بین‌المللی را ثبت کند.
به قلم پوریا افخمیمنبع: The Hollywood Reporter
صنعت سینما۱۱ آبان ۱۴۰۵

از ادبیات گوتیک تا سینمای وحشت؛ ۳۵ سال بازآفرینی کابوس‌ها در استودیو یونیورسال

رویداد نمادین «شب‌های وحشت هالووین» در استودیو یونیورسال با محوریت ماز تعاملی «برپاخیزان جهنم» کلایو بارکر، ریشه‌های دیرینه پیوند میان شاهکارهای ادبیات وحشت و پرده نقره‌ای را جشن می‌گیرد.

رویداد «شب‌های وحشت هالووین» (Halloween Horror Nights) در استودیو اورلاندو یونیورسال در آستانه ۳۵ سالگی، مرزهای اقتباس در گونه سینمای وحشت را جابه‌جا کرده است. تیم خلاق این رویداد با نگاهی به بیش از سه دهه طراحی خانه‌های وحشت و فضاهای تعاملی، نشان داده‌اند که ستون فقرات هیولاها و فرمول‌های وحشت مدرن استودیو یونیورسال، عمیقاً در بستر سنت‌های غنی ادبیات کلاسیک و معاصر شکل گرفته است؛ مسیری که از هیولاهای مری شلی و برام استوکر آغاز شد و تا جهان ادبیات سیاه مدرن امتداد یافته است. نقطه کانونی برنامه‌های امسال، ماز پیچیده و منحصربه‌فردی بر اساس فرنچایز کالت «برپاخیزان جهنم» (Hellraiser) است؛ اثری که مستقیماً از رمان کوتاه «قلب بسته به جهنم» نوشته کلایو بارکر ریشه گرفته است. طراحان رویداد امسال نه‌تنها اتمسفر بصری و خشونت سادomasochistic اثر سینمایی سال ۱۹۸۷ بارکر را بازسازی کرده‌اند، بلکه با پیوند جزئیات ادبی متن اصلی و زیبایی‌شناسی سینمای وحشت اندامی (Body Horror)، روایتی سه‌بعدی و فراگیر از مواجهه با سنوبیت‌ها پدید آورده‌اند. به گفته مدیران خلاقیت یونیورسال، این رویداد فراتر از ایجاد دلهره‌های لحظه‌ای (Jump Scares)، به عرصه‌ای برای آزمودن قابلیت‌های روایی آی‌پی‌های مشهور (IP) در فضاسازی محیطی بدل شده است. بازتولید وفادارانه آثار ادبی روی پرده سینما و سپس تبدیل آن‌ها به یک تجربه زیسته فیزیکی، استراتژی صنعتی نوینی است که طی بیش از سه دهه توانسته هم مخاطبان سینمای وحشت و هم جامعه کتاب‌خوان‌ها را در یک تجربه مشترک سینمایی-محیطی گرد هم آورد.
به قلم پوریا افخمیمنبع: The Hollywood Reporter
صنعت سینما۱۰ آبان ۱۴۰۵

مارتی ارلیچمن درگذشت؛ وداع با معمار ۶ دهه افتخار و موفقیت باربرا استرایسند

مارتی ارلیچمن، مدیر برنامه‌های کهنه‌کار هالیوود که در ۱۹ سالگی نبوغ باربرا استرایسند را کشف کرد و بیش از شش دهه هدایت مسیر حرفه‌ای او را بر عهده داشت، در ۹۷ سالگی درگذشت.

مارتی ارلیچمن، یکی از تأثیرگذارترین و وفادارترین چهره‌های پشت‌پرده صنعت سرگرمی و مدیر برنامه باسابقه باربرا استرایسند، در سن ۹۷ سالگی چشم از جهان فرو بست. ارلیچمن در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، زمانی که استرایسند تنها ۱۹ سال سن داشت و در کلوب‌های شبانه گرینویچ ویلج نیویورک می‌خواند، نبوغ کم‌نظیر او را کشف کرد و بنیان پیوندی حرفه‌ای را پی‌ریزی کرد که بیش از ۶۰ سال تنها با یک توافق شفاهی و دست دادن صمیمانه دوام یافت. یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های راهبردی ارلیچمن در تاریخ هالیوود، مذاکره قرارداد تاریخی استرایسند با کمپانی کلمبیا رکوردز بود؛ جایی که او بر «اختیار تام هنری» (Full Artistic Control) موکل جوانش پافشاری کرد؛ امتیازی بی‌سابقه در آن دوران که زمینه‌ساز ورود قدرتمند استرایسند به سینما و درخشش در فیلم‌هایی نظیر «دختر شوخ» (Funny Girl)، «ینتل» (Yentl) و «شاهزاده جزر و مد» (The Prince of Tides) شد. فراتر از مدیریت برنامه، ارلیچمن در قامت یک تهیه‌کننده توانمند نیز به سینمای آمریکا خدمت کرد. او آثاری ماندگار همچون کمدی تحسین‌شده «چه خبر، دکتر؟» (What's Up, Doc?) به کارگردانی پیتر بوگدانوویچ، نسخه پرفروش «ستاره‌ای متولد شده است» (A Star Is Born) محصول ۱۹۷۶ و تریلر پزشکی «کما» (Coma) را در کارنامه خود ثبت کرد. درگذشت او، به مثابه غروب یکی از طولانی‌ترین و اصیل‌ترین شراکت‌های حرفه‌ای در تاریخ معاصر هالیوود است.
به قلم پوریا افخمیمنبع: The Hollywood Reporter
اشتیاق گردهمایی در دوران همه‌گیری؛ الهام‌بخش چیائو جیونگ‌جیونگ در فیلم «فوکسی: چهار روایت از ضیافت» در جشنواره توکیو
جشنواره۱۰ آبان ۱۴۰۵

اشتیاق گردهمایی در دوران همه‌گیری؛ الهام‌بخش چیائو جیونگ‌جیونگ در فیلم «فوکسی: چهار روایت از ضیافت» در جشنواره توکیو

فیلمساز و نقاش برجسته چینی، چیائو جیونگ‌جیونگ، با اثر جدید خود با عنوان «فوکسی: چهار روایت از ضیافت» که در بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو حضور دارد، به بازتاب اشتیاق انسان‌ها برای ارتباط دوباره پس از انزوای دوران همه‌گیری پرداخته است.

چیائو جیونگ‌جیونگ، کارگردان و نقاش نام‌آشنای سینمای مستقل چین، ایده اثر جدید خود یعنی «فوکسی: چهار روایت از ضیافت» (Fuxi: Four Tales of Feasting) را در بحبوحه دوران همه‌گیری کرونا توسعه داد. به گفته او در گفتگو با ورایتی، زمانی که جهان به اجبار به سکونی ناگهانی کشیده شد، میل عمیق و جمعی به بازگشت به زندگی روزمره و جمع شدن گرد یک میز غذاخوری، به هسته اصلی و محرک خلق این پروژه سینمایی بدل گشت. این فیلم که در بخش مسابقه اصلی سی‌وهفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو به نمایش درمی‌آید، فرم روایی مبتکرانه‌ای مبتنی بر چهار اپیزود مجزا اما مرتبط دارد. چیائو که پیش از این با ساخته تحسین‌شده‌اش «یک تصنیف جدید از شیدایی چینی» (A New Old Play) برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره لوکارنو شده بود، بار دیگر از پیشینه تجسمی و تئاتری غنی خود برای بازنمایی فرهنگ، حافظه جمعی و پیوندهای انسانی بهره برده است. در «فوکسی»، ضیافت‌ها و غذا صرفاً عنصری داستانی نیستند، بلکه استعاره‌ای از بقا، اشتیاق به بازیابی زندگی اجتماعی و پیوند دوباره میان انسان‌ها پس از دوران تاریک انزوا به شمار می‌روند. این فیلم با رویکرد زیبایی‌شناختی متمایز و امضای بصری ویژه کارگردان، به عنوان یکی از بخت‌های جدی و متفاوت بخش مسابقه امسال جشنواره فیلم توکیو توجه منتقدان را به خود جلب کرده است.
به قلم پوریا افخمیمنبع: Variety
ادای احترام احساسی ایان مک‌کلن به پاتریک استوارت؛ در ستایش رفاقت و میراث ماندگار بازیگر نامدار بریتانیایی
فیلم۸ آبان ۱۴۰۵

ادای احترام احساسی ایان مک‌کلن به پاتریک استوارت؛ در ستایش رفاقت و میراث ماندگار بازیگر نامدار بریتانیایی

ایان مک‌کلن در یادداشتی عمیق و تأثیرگذار، یاد و خاطرهٔ همکار دیرین و دوست صمیمی‌اش پاتریک استوارت را گرامی داشت و از اصالت، صراحت احساسی و ریشه‌های شمالی او سخن گفت.

ایان مک‌کلن، بازیگر نامدار تئاتر و سینمای انگلستان، در سوگ درگذشت دوست و همکار دیرینه‌اش، پاتریک استوارت، یادداشتی احساسی منتشر کرد. استوارت پس از دوره‌ای مبارزه با عوارض ناشی از آلزایمر و دمانس اجسام لویی، در سن ۸۶ سالگی چشم از جهان فروبست. مک‌کلن در این ادای احترام، با صمیمیت و زبانی شاعرانه، از سال‌ها رفاقتِ استوار و پیوندهای ناگسستنی‌شان در صحنه و زندگی پرده برداشت. مک‌کلن در بخشی از یادداشت خود نوشت: «پیش از هر عنوان و افتخاری، هویت پاتریک با زادگاهش، یورک‌شر، تعریف می‌شد؛ منطقه‌ای مغرور در شمال انگلستان که او تا واپسین لحظات عاشقانه بدان وفادار ماند.» او با اشاره به خصلت‌های انسانی این هنرمند فقید، استوارت را کسی توصیف کرد که «همواره احساسات خالصش را بی‌پروا و بی‌تکلف بروز می‌داد» و هیچ‌گاه میان صحنهٔ تئاتر و زندگی واقعی، نقابی برای پنهان کردن عواطف انسانی خود به چهره نمی‌زد. رابطهٔ میان ایان مک‌کلن و پاتریک استوارت یکی از شناخته‌شده‌ترین و درخشان‌ترین دوستی‌های تاریخ نمایش بریتانیا به شمار می‌رفت. هم‌نشینی این دو غول بازیگری که از صحنه‌های تئاتر شکسپیر و رویال شکسپیر کامپنی آغاز شد، در عرصهٔ سینمای بلاک‌باستری و در قالب دو قطب متضادِ پرفسور چارلز اگزاویه و مگنیتو در مجموعه فیلم‌های «مردان ایکس» (X-Men) به اوج شهرت جهانی رسید؛ رفاقتی که نمایشی کم‌نظیر از وقار هنری، طنز فاخر و وفاداری حرفه‌ای بود.
به قلم پوریا افخمیمنبع: Variety
تلاش کالیفرنیا برای حذف سقف معافیت‌های مالیاتی سینما؛ نبردی دشوار برای نجات تولید در هالیوود
صنعت سینما۸ آبان ۱۴۰۵

تلاش کالیفرنیا برای حذف سقف معافیت‌های مالیاتی سینما؛ نبردی دشوار برای نجات تولید در هالیوود

قانون‌گذاران ایالت کالیفرنیا مذاکرات پیرامون حذف سقف بودجهٔ مشوق‌های مالیاتی ۷۵۰ میلیون دلاری تولید فیلم و سریال را آغاز کردند؛ طرحی جاه‌طلبانه که با موانع بودجه‌ای سنگینی روبه‌روست.

قانون‌گذاران ایالت کالیفرنیا در جلسه‌ای رسمی در نورث هالیوود، بررسی طرحی جنجالی مبنی بر حذف سقف مشوق‌های مالیاتی ۷۵۰ میلیون دلاری برای تولیدات سینمایی و تلویزیونی را آغاز کردند. این نشست با حضور نمایندگان مجلس ایالتی، رهبران اتحادیه‌ها و فعالان صنفی هالیوود برگزار شد تا راهکاری برای مقابله با خروج گستردهٔ پروژه‌های فیلم‌سازی از مهد تاریخی سینمای جهان اندیشیده شود. طی سال‌های اخیر، کالیفرنیا بخش عمده‌ای از سهم تولید فیلم و سریال‌های بزرگ را به مناطقی همچون ایالت جورجیا، بریتانیا، مجارستان و کانادا واگذار کرده است؛ مناطقی که تخفیف‌های مالیاتی کلان یا نامحدودی به استودیوها ارائه می‌دهند. در پی اعتصابات دوگانهٔ بازیگران و نویسندگان در سال گذشته و کاهش محسوس آمار فیلم‌برداری میدانی در لس‌آنجلس، اصناف سینمایی هشدار داده‌اند که بدون ایجاد مشوق‌های مالی پایدار و هم‌تراز با رقبای جهانی، هزاران شغل فنی و خدماتی در صنعت سرگرمی برای همیشه از دست خواهند رفت. با وجود حمایت پرشور فعالان صنعت از لغو این سقف مالی، قانون‌گذاران ایالتی اذعان کرده‌اند که تصویب چنین طرحی در شرایط کسری بودجهٔ فعلی کالیفرنیا «مسئولیتی فوق‌العاده سنگین و دشوار» خواهد بود. فرماندار گاوین نیوسام پیش‌تر از افزایش اعتبار سالانه به ۷۵۰ میلیون دلار حمایت کرده بود، اما نامحدود کردن این رقم نیازمند متقاعد کردن مراجع اقتصادی و جلب رضایت افکار عمومی در ایالت است؛ پرونده‌ای که نشان‌دهندهٔ مبارزهٔ حیاتی هالیوود برای حفظ هویت تولیدی خود در قرن بیست‌ویکم به‌شمار می‌رود.
به قلم پوریا افخمیمنبع: Variety