اخبار روز سینمای جهان، جشنوارههای معتبر و تازهترین ساختههای کارگردانان مطرح هالیوود و بینالمللی — گردآوری، ترجمه و بازنویسی به فارسی توسط پوریا افخمی. این صفحه مدام بهروزرسانی میشود.
صنعت سینما۱۹ مهر ۱۴۰۵
جان مالکوویچ و نوستالژی دوران طلایی اسکار: «این روزها، تنها راه جذب مخاطب به سینماست»
جان مالکوویچ، بازیگر کهنهکار سینما، در آستانهٔ نامزدی اسکار برای فیلم «اسب وحشی ۹» به کارگردانی مارتین مکدونا، به تفاوتهای رقابتهای اسکار امروز با سه دهه پیش اشاره کرده است.
جان مالکوویچ، بازیگر ۷۲ ساله و کاریزماتیک سینما، پس از سه دهه دوری از رقابتهای اصلی جوایز اسکار، این روزها با عملکرد درخشانش در کمدی سیاه جاسوسی «اسب وحشی ۹» به کارگردانی مارتین مکدونا، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته و شانس بالایی برای نامزدی دریافت جایزهٔ آکادمی دارد. آخرین باری که مالکوویچ نامزد اسکار شد، به سالهای ۱۹۸۴ برای «مکانهایی در قلب» و سپس ۱۹۹۳ برای «در خط آتش» بازمیگردد که هر دو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بود.
این بازیگر نامی کهنه کار، با سابقهٔ درخشان در فیلمهای ماندگاری چون «ارتباطات خطرناک»، «جان مالکوویچ بودن» و «مکانهایی در قلب»، در مصاحبهای با ورایتی، به این نکته اشاره کرده است که فرایند کارزار اسکار در دوران کنونی به کلی متحول شده است. او با نوستالژی از گذشته یاد میکند و میگوید: «آن زمان دنیا بسیار متفاوت بود. حالا این تنها راهی است که میتوانید مردم را به سینماها بکشانید.» این اظهارنظر، بازتابدهندهٔ تغییری بزرگ در صنعت سینماست که در آن، رقابت برای جوایز، نه فقط یک جشن هنری، بلکه ابزاری قدرتمند برای بازاریابی و تضمین فروش گیشه شده است.
در دوره ای که فیلم های مستقل و هنری برای جلب توجه مخاطبان با چالش های عظیمی روبرو هستند، کارزارهای تبلیغاتی پر هزینه و پر زرق و برق اسکار نقش حیاتی در دیده شدن این آثار ایفا می کنند. مالکوویچ که همواره با انتخابهای جسورانه و شخصیتهای پیچیدهاش شناخته میشود، به خوبی از این واقعیت آگاه است که صرفِ کیفیت هنری یک فیلم، دیگر برای موفقیت آن کافی نیست. او به یاد میآورد که در گذشته، تنها کافی بود یک فیلم خوب ساخته شود و ستارهها، با اعتماد به نفس به هنرشان، انتظار میکشیدند تا مردم آن را کشف کنند. اما اکنون، فشار بیشتری برای حضور فعال در کمپینها و جلب آرای اعضای آکادمی وجود دارد.
این شرایط، پرسشهایی اساسی را دربارهٔ آیندهٔ صنعت سینما مطرح میکند؛ آیا جوایز اسکار از یک معیار هنری به ابزاری برای نجات گیشه تبدیل شدهاند؟ و آیا این تغییر رویکرد میتواند به نفع کیفیت سینما تمام شود یا صرفاً به فیلمسازان فشار میآورد تا آثاری بسازند که مطابق سلیقهٔ رأیدهندگان و کمپینهای تبلیغاتی باشند؟ دیدگاه مالکوویچ، نه تنها یک خاطرهبازی ساده، بلکه تحلیلی عمیق از ماهیت متغیر سینمای امروز است که در آن، مرزهای میان هنر و تجارت بیش از پیش در هم تنیدهاند.
شانزده سال در جنگل وحشی: تراویس نایت از سفر حماسی «وایلدوود» سخن میگوید
تراویس نایت، کارگردان «وایلدوود»، در جشنواره فیلم لندن به مسیر ۱۶ ساله ساخت این انیمیشن استاپموشن اشاره کرد و گفت که این پروژه از زمان ریاستجمهوری باراک اوباما آغاز شده است.
تکنیک استاپموشن، به دلیل زمانبر بودن و نیاز به جزئیات دقیق، همواره یکی از چالشبرانگیزترین روشها در صنعت انیمیشنسازی محسوب میشود. خلق یک اثر با این تکنیک، معمولاً سالها کار بیوقفه و طاقتفرسا را از سوی تیمهای بزرگی از هنرمندان و متخصصان میطلبد. اما به نظر میرسد معدود آثاری به اندازه حماسه فانتزی «وایلدوود» (Wildwood) ساخته استودیوی لایکا، چنین پروسه طولانی را پشت سر گذاشتهاند. این فیلم که اولین نمایش جهانی خود را یکشنبه گذشته در جشنواره فیلم BFI لندن تجربه کرد، محصولی است که روایتگر صبر و پیگیری مثالزدنی در دنیای سینماست.
تراویس نایت، کارگردان خلاق این اثر و رئیس استودیوی لایکا، در حاشیه جشنواره و روی صحنه به نکتهای جالب اشاره کرد که وسعت زمانی پروژه را به خوبی نشان میداد. او با لبخندی گفت: «زمانی که ما این پروژه را شروع کردیم، باراک اوباما تازه به عنوان رئیسجمهور آمریکا انتخاب شده بود.» این جمله، نه تنها یادآور دوران طولانی تولید است، بلکه نشان میدهد که چگونه یک ایده میتواند در طول بیش از یک دهه، پخته شده و به بلوغ برسد و چگونه تعهد به هنر، میتواند مرزهای زمان را درنوردد. چنین تلاشی، ارزش هنری و جایگاه استودیوی لایکا را در میان استودیوهای پیشرو استاپموشن برجسته میسازد.
لایکا با آثاری چون «کورالاین»، «پاراونورمن» و «کوبو و دو رشته» خود را به عنوان پرچمدار انیمیشن استاپموشن معاصر معرفی کرده است. تعهد این استودیو به داستانگویی منحصر به فرد، زیباییشناسی بصری خیرهکننده و استفاده از تکنیکهای پیچیده، آنها را از سایرین متمایز میکند. «وایلدوود» که بر اساس رمانی به همین نام اثر کالین ملوی ساخته شده، یک ماجراجویی فانتزی تاریک را در دل جنگلهای پورتلند روایت میکند و انتظار میرود که مانند دیگر آثار لایکا، ترکیبی از عناصر شگفتانگیز، لحظات تأثیرگذار و تصاویر به یادماندنی را به مخاطب ارائه دهد. این فیلم، بار دیگر ثابت میکند که انیمیشن، به خصوص در قالب استاپموشن، ابزاری قدرتمند برای روایت داستانهای عمیق و پیچیده است و میتواند مخاطبان را در هر سنی به دنیایی دیگر ببرد.
جان مالکوویچ: کمپین اسکار، تنها راه کشاندن مردم به سینماهاست
جان مالکوویچ، بازیگر برجسته، در حالی که فیلم جدیدش «اسب وحشی ۹» در مسیر جوایز قرار دارد، اظهار کرد که تنها راه جذب تماشاگر به سینماها، کمپینهای تبلیغاتی اسکار است و همچنین درباره ترور JFK اظهارنظری جنجالی داشت.
جان مالکوویچ، بازیگر صاحبنام و کهنهکار هالیوود، این روزها با فیلم «اسب وحشی ۹» (Wild Horse Nine) در ابتدای مسیر پر پیچوخم جوایز سینمایی قرار گرفته است. او که به صراحت و دیدگاههای منحصر به فردش شهره است، در رویدادی در جشنواره فیلم لندن، در مورد وضعیت کنونی صنعت سینما اظهارات قابل تأملی ارائه داد. مالکوویچ با اشاره به تغییر عادات تماشای فیلم در دوران معاصر، مدعی شد که در حال حاضر، کمپینهای تبلیغاتی پر سر و صدای اسکار، به تنها ابزار کارآمد برای ترغیب مخاطبان به ترک خانه و حضور در سالنهای سینما بدل شدهاند. این سخن، بازتابدهنده نگرانی فزاینده بسیاری از فعالان سینما در مورد آینده نمایش فیلم روی پرده بزرگ است.
این بازیگر ۵۰ سالهٔ عرصه سینما و تئاتر، که همواره به خاطر نقشآفرینیهای متنوع و گاه ساختارشکنانهاش مورد تحسین قرار گرفته، دیدگاهی نسبتاً تلخ و واقعگرایانه را درباره صنعت امروز بیان کرده است. از نگاه او، در عصر پلتفرمهای پخش آنلاین و گزینههای سرگرمی بیشمار خانگی، جاذبه صرف یک اثر هنری به تنهایی کافی نیست تا مخاطب را به سالنهای تاریک سینما بکشاند. این اظهارات، تحلیلگران و منتقدان سینما را به تأمل واداشته که آیا واقعاً شور و هیجان رقابت اسکار، بیش از ارزش هنری و داستانگویی فیلمها، عامل اصلی حضور مردم در سینماها شده است؟
نکته جالب توجه دیگر در سخنان مالکوویچ، اظهار نظر او در مورد ترور جان اف کندی بود. او در ادامه صحبتهایش به حاضران در جشنواره فیلم لندن گفت: «من میدانم که آنچه گفتند اتفاق افتاد، رخ نداده است.» این جمله کوتاه اما پرمغز، بدون ارائه جزئیات بیشتر، بلافاصله در شبکههای اجتماعی و محافل سینمایی موجی از بحث و گمانهزنی را به راه انداخته است. این اظهارنظر، نه تنها کنجکاوی پیرامون نگاه شخصی مالکوویچ به یکی از مهمترین رویدادهای تاریخی قرن بیستم را برانگیخت، بلکه به نوعی با روحیه خاص و بدون سانسور او نیز همخوانی دارد که همواره در بیان نظراتش بیپروا بوده است.
اظهارات اخیر جان مالکوویچ، بار دیگر او را در کانون توجه قرار داده و به بحثها پیرامون آینده سینما و نقش جوایز در آن دامن زده است. در حالی که فیلم «اسب وحشی ۹» به تدریج در حال معرفی شدن به محافل سینمایی است، نگاه صریح و گاه مناقشهبرانگیز مالکوویچ، بُعد دیگری به حضور او در فصل جوایز بخشیده و او را به شخصیتی مورد انتظار در این رویدادها تبدیل کرده است.
کیم سانگ-سو، کارگردان «۱۲.۱۲: روز موعود»: هوش مصنوعی رؤیاهای شما را محقق میکند
کیم سانگ-سو، کارگردان فیلم پرفروش کرهای «۱۲.۱۲: روز موعود»، که زمانی هوش مصنوعی را تهدیدی برای صنعت سینما میدانست، اکنون آن را ابزاری برای تجلی تخیل هنرمند میشمارد و جایگاهی برای آن در فرآیند فیلمسازی خود یافته است.
کیم سانگ-سو، کارگردان صاحبنام کرهای که این روزها فیلم موفق «۱۲.۱۲: روز موعود» را روی پرده دارد و با تحسین منتقدان و مخاطبان همراه شده، در گذشته نسبت به نقش هوش مصنوعی در صنعت سینما رویکردی بدبینانه داشت. او هوش مصنوعی را عاملی مخرب و تهدیدی برای خلاقیت انسانی میپنداشت و آیندهای تاریک را برای سینما با حضور این فناوری متصور بود.
اما به نظر میرسد این دیدگاه در حال تغییر است. کارگردان «۱۲.۱۲: روز موعود» در جریان نشستی که توسط پلتفرم هوش مصنوعی Kling AI در حاشیه بازار فیلم آسیایی جشنواره بینالمللی فیلم بوسان برگزار شد، دیدگاه تازهای را مطرح کرد. او در این جلسه توضیح داد که چگونه هوش مصنوعی، بهجای تخریب، به بخشی جداییناپذیر از حرفه و هنر او تبدیل شده است. این تغییر رویکرد نشاندهنده پویایی و انطباقپذیری هنرمندان برجسته با تحولات تکنولوژیک است.
این چرخش فکری از سوی کارگردانی با سابقهٔ کیم سانگ-سو، اهمیت فزایندهٔ هوش مصنوعی در تولید محتوای سینمایی را بیش از پیش نمایان میکند. اظهارات او مبنی بر اینکه هوش مصنوعی «آنچه در تخیل شماست را به تصویر میکشد»، میتواند چراغ راهی برای سایر فیلمسازان باشد تا با دیدگاهی بازتر به این فناوری نگاه کنند و آن را نه به عنوان رقیب، بلکه به عنوان ابزاری قدرتمند برای گسترش افقهای خلاقانه و تحقق بخشیدن به ایدههای جاهطلبانه در نظر بگیرند.
نقد فیلم «اولین مزه تنهایی»: پرترهای احساسی از اندوه و خانواده پس از فقدان
فیلم «اولین مزه تنهایی» به کارگردانی گو یو، روایتی تاثیرگذار و عمیق از زندگی خانوادهای پس از از دست دادن عزیزی را به تصویر میکشد، که با وجود لحن احساسی، موشکافانه به بررسی پیچیدگیهای اندوه میپردازد.
در میان انبوه فیلمهایی که به مقوله فقدان و سوگ میپردازند، «اولین مزه تنهایی» ساخته گو یو، رویکردی متفاوت و در عین حال عمیق را برمیگزیند. این فیلم، که از سوی نشریه معتبر ورایتی مورد نقد و بررسی قرار گرفته، به جای تمرکز صرف بر لحظات پر اشک و ماتم، به زندگی جاری پس از حادثه و بازتعریف روابط خانوادگی در غیاب یک ستون اصلی میپردازد. این اثر، بیش از آنکه بر روی لحظات اوج تراژدی متمرکز شود، چگونگی ادامه یافتن زندگی، سازگاری با خلاء موجود و بازیابی تدریجی تعادل را به تصویر میکشد و عمق عواطف انسانی را به زیبایی هر چه تمامتر به نمایش میگذارد.
به گزارش ورایتی، تکاندهندهترین صحنه در «اولین مزه تنهایی»، لزوماً صحنهای نیست که اشکها بیپایان جاریاند. در عوض، این پرتره خانوادگی دلنشین که توسط گو یو کارگردانی شده، با صحنهای طولانی و آکنده از رنج آغاز میشود؛ سه زن – مادر، دختر و نوهاش – را به تصویر میکشد که در کنار بستر همسر، پدر و پدربزرگ محبوبشان که برای سالیان طولانی در کنارشان بوده، به بیداری نشستهاند و هر یک به شیوه خود با مفهوم نزدیک شدن به پایان دست و پنجه نرم میکنند. این صحنه، به جای بیان صریح اندوه، به مخاطب اجازه میدهد تا از طریق جزئیات ظریف، زبان بدن و نگاههای پرمعنا، به عمق فاجعه پی ببرد و با شخصیتها همذاتپنداری کند. این شیوه روایت، قدرت فیلم را در پرداختن به موضوعی حساس و جهانی به رخ میکشد.
رویکرد فیلم در به تصویر کشیدن این لحظات، از کلیشههای رایج فاصله میگیرد و تمرکز خود را بر واکنشهای درونی و پیچیده اعضای خانواده میگذارد. به جای نمایش صرف گریه و زاری، فیلم به مخاطب فرصت میدهد تا با سکوتهای سنگین، نگاههای حسرتبار و تلاشهای نیمهکاره برای پذیرش واقعیت روبرو شود. این عمق روانشناختی، «اولین مزه تنهایی» را به اثری ماندگار تبدیل میکند که نه تنها به روایت یک داستان خانوادگی میپردازد، بلکه به کنکاش در ماهیت اندوه و قدرت التیامبخش زمان و ارتباطات انسانی در مواجهه با آن میپردازد. این فیلم، بیش از یک تماشای صرف، یک تجربه زیستی عمیق و تأملبرانگیز است که مدتها پس از پایان تیتراژ، در ذهن مخاطب باقی میماند.
فیلیپین صندوق همتولید بینالمللی خود را متحول کرد؛ رویکردی جدید با تمرکز بر سهام اقلیت و اکثریت در بازار فیلم بوسان
فیلیپین صندوق همتولید بینالمللی (ICOF) خود را با معرفی دو مسیر سرمایهگذاری جدید بازطراحی کرده که میزان کمک مالی را به سهم مشارکت فیلیپین در پروژه گره میزند. این چارچوب جدید با هدف جذب سرمایهگذاریهای بیشتر و تسهیل همکاریهای بینالمللی، در بازار محتوای آسیایی و فیلم جشنواره بوسان رونمایی شد.
صنعت سینمای فیلیپین، در راستای تقویت جایگاه خود در عرصه جهانی و جذب سرمایهگذاریهای خارجی، از بازنگری اساسی در صندوق همتولید بینالمللی (ICOF) خود خبر داد. این تغییرات چشمگیر، که در بازار محتوای آسیایی و فیلم در حاشیه جشنواره بینالمللی فیلم بوسان معرفی شد، شامل ایجاد دو مسیر اصلی سرمایهگذاری است: مسیر مشارکت اقلیت و مسیر مشارکت اکثریت. هدف از این تقسیمبندی، ایجاد انعطافپذیری بیشتر و تطبیق بهتر با ساختارهای مالی پروژههای سینمایی بینالمللی است.,این رویکرد جدید که توسط دفتر فیلم فیلیپین (FPO) طراحی و اجرا شده، میزان کمک مالی قابل ارائه از سوی این صندوق را مستقیماً به سهم سرمایهگذاری فیلیپین در یک پروژه مرتبط میکند. به این معنا که هرچه مشارکت تولیدکنندگان فیلیپینی در یک اثر سینمایی بیشتر باشد، حمایت مالی بیشتری از سوی ICOF دریافت خواهند کرد. این گام میتواند انگیزه مضاعفی برای تهیهکنندگان داخلی فراهم آورد تا در پروژههای بزرگتر و بینالمللی، سهم مؤثرتری ایفا کنند و در نهایت به رشد و توسعه صنعت سینمای ملی منجر شود.,معرفی این سازوکار نوین در رویدادی معتبر چون بازار فیلم بوسان، که یکی از مهمترین گردهماییهای سینمایی در آسیا و جهان به شمار میرود، حاکی از عزم جدی فیلیپین برای جهانیسازی سینمای خود و گسترش همکاریهای بینالمللی است. بوسان به عنوان بستری برای تبادل ایدهها، کشف استعدادها و انعقاد قراردادهای مهم، فرصت مغتنمی برای معرفی این تغییرات و جلب توجه سرمایهگذاران و تهیهکنندگان بینالمللی به ظرفیتهای سینمای فیلیپین فراهم آورده است. این اقدام میتواند به حضور پررنگتر فیلمهای فیلیپینی در جشنوارههای جهانی و شبکههای توزیع بینالمللی کمک شایانی کند.
بازخوانی «رومئو + ژولیت» باز لورمن: ۳۰ سالگی یک اقتباس شیک و متفاوت از شکسپیر
سی سال پس از اکران، نگاهی داریم به شاهکار باز لورمن، «رومئو + ژولیت»، که لئوناردو دیکاپریو و کلر دینز را در هیبتی تازه به مخاطبان معرفی کرد و مرزهای اقتباس شکسپیری را جابجا نمود.
سی سال پیش، در یک اتفاق سینمایی فراموشنشدنی، باز لورمن، کارگردان استرالیایی، اثری را به سینما آورد که نه تنها اقتباسی جسورانه از نمایشنامه کلاسیک ویلیام شکسپیر بود، بلکه نام «رومئو + ژولیت» را به یک پدیده فرهنگی تبدیل کرد. این فیلم، با بازی خیرهکننده لئوناردو دیکاپریو و کلر دینز در نقش عشاق نگونبخت، روایتی آشنا را به دنیایی جدید از خشونتهای گروههای گانگستری، موسیقی مدرن و سبک بصری خیرهکننده در «ورونا بیچ» کالیفرنیا منتقل کرد.
رویکرد لورمن در بازسازی این درام عاشقانه، ترکیبی از وفاداری به دیالوگهای شکسپیر و ارائهای رادیکال و آوانگارد بود. او با جابجایی زمان و مکان داستان، به جای شمشیر از هفتتیر و به جای اسب از خودروهای اسپورت استفاده کرد، اما جادوی کلام شکسپیر را دستنخورده باقی گذاشت. این تصمیم جسورانه، فیلم را هم مورد تحسین منتقدان قرار داد و هم بحثهای زیادی را برانگیخت؛ برخی آن را یک نابودی هنری میدانستند و برخی دیگر، یک بازتفسیر درخشان و قابل دسترس برای نسل جدید.
تأثیر «رومئو + ژولیت» بر فرهنگ پاپ و سینما انکارناپذیر است. لباسهای نمادین، از پیراهن هاوایی معروف دیکاپریو گرفته تا طراحی صحنه و موسیقی متن فراموشنشدنی آن، به سرعت به نمادهایی از دهه نود تبدیل شدند. این فیلم نه تنها یک لئوناردو دیکاپریوی جوان و با استعداد را به ستارهای جهانی تبدیل کرد، بلکه نشان داد که چگونه میتوان متون کلاسیک را با خلاقیت و جسارت به روز کرد و برای مخاطبان معاصر جذابیت دوباره بخشید. باز لورمن با این اثر، ثابت کرد که شکسپیر فراتر از زمان و مکان است و میتواند در هر بستری، حرفی برای گفتن داشته باشد.
فصل سوم «جادوگران میفر آن رایس» با عنوان جدید و تاریخ پخش دسامبر از AMC+ رونمایی شد
شبکه AMC+ اعلام کرد که فصل سوم سریال محبوب «جادوگران میفر آن رایس» با عنوان بسطیافته «Anne Rice's Mayfair Witches: Salem Coven» و با اضافهشدن دو کلمهٔ جدید، در تاریخ ۳۰ دسامبر (۱۰ دی) منتشر خواهد شد.
علاقهمندان به دنیای اسرارآمیز و خونآشامی آن رایس، در انتظار خبرهای تازهای از فرنچایز تلویزیونی او بودند. سرانجام شبکهٔ AMC+ تاریخ دقیق پخش فصل سوم سریال «جادوگران میفر آن رایس» را همراه با یک عنوان بسطیافته اعلام کرد. این فصل که حالا با نام کامل «Anne Rice's Mayfair Witches: Salem Coven» شناخته میشود، قرار است در تاریخ چهارشنبه، ۳۰ دسامبر (برابر با ۱۰ دی ماه) به صورت انحصاری از این پلتفرم پخش شود. اضافهشدن عبارت «Salem Coven» به عنوان، حاکی از گسترش جهان داستانی سریال و احتمالاً ورود به قلمروهای جدیدی از تاریخ جادوگری است که میتواند هیجان و عمق بیشتری به روایت ببخشد.
این خبر که از سوی بخش رسانهای جهانی AMC منتشر شده، نشاندهندهٔ تمرکز استودیو بر روی گسترش و پربارتر کردن محتوای برگرفته از آثار آن رایس است. پس از موفقیت نسبی دو فصل اول «جادوگران میفر» و همچنین سریال «مصاحبه با خونآشام»، AMC تلاش دارد تا با افزودن جزئیات و عناوین فرعی، جذابیت و هویت منحصربهفرد هر بخش از این جهان داستانی را تقویت کند. این رویکرد به مخاطبان کمک میکند تا با دقت بیشتری به دنبال داستانهای مورد علاقه خود باشند و همچنین به سازندگان اجازه میدهد تا با آزادی عمل بیشتری به جنبههای مختلف اساطیر رایس بپردازند.
سریال «جادوگران میفر» بر اساس سهگانهٔ «زندگی جادوگران میفر» نوشتهٔ آن رایس ساخته شده است و داستان زنی جراح به نام روآن فیلدینگ را روایت میکند که متوجه میشود وارث خاندان قدرتمندی از جادوگران است و باید با موجودی مرموز به نام «لاش» که سالهاست خانوادهاش را دنبال میکند، روبرو شود. اضافهشدن «Salem Coven» در عنوان فصل جدید، میتواند اشارهای به ریشههای تاریخی جادوگری در آمریکا و احتمالاً ارتباط خاندان میفر با وقایع تاریخی مهمی مانند محاکمات جادوگری سالم باشد. این موضوع میتواند لایههای جدیدی از پیچیدگیهای داستانی و تاریخی را به سریال اضافه کند و انتظارات را برای این فصل بالا ببرد.
نیکلاس کیج: از نقش احتمالی در «کارآگاه حقیقی» تا عدم همکاری با پرایم ویدئو به دلیل امتناع از امضای قرارداد هوش مصنوعی
نیکلاس کیج، بازیگر مطرح هالیوود، ضمن اشاره به احتمال حضورش در فصلهای آتی «کارآگاه حقیقی»، فاش ساخت که پس از مخالفت با امضای بند هوش مصنوعی برای پروژه «اسپایدر-نوآر»، بعید است دیگر با آمازون پرایم ویدئو همکاری کند. او همچنین با شوخی به پروندههای اپستین اشاره کرد.
نیکلاس کیج، ستاره نامآشنای هالیوود که به خاطر انتخابهای جسورانه و کارنامه متنوعش شهرت دارد، اخیراً در یک نشست ویژه در کامیککان نیویورک، اظهارات مهمی را مطرح کرد که بازتاب گستردهای در محافل سینمایی داشته است. کیج که همواره در پی نقشآفرینیهای چالشبرانگیز بوده، اعلام کرد که گفتگوهایی برای حضور در فصلهای بعدی سریال تحسینشده «کارآگاه حقیقی» (True Detective) داشته است. این خبر میتواند برای طرفداران سریال و علاقهمندان به کارنامه کیج، نویدبخش تجربهای متفاوت و بهیادماندنی باشد، چرا که حضور او در فضایی تاریک و روانشناسانه مانند «کارآگاه حقیقی» پتانسیلهای هنری وی را بیش از پیش نمایان خواهد ساخت.
با این حال، بخش دیگری از صحبتهای کیج که توجه بیشتری را به خود جلب کرد، مربوط به اختلاف نظرش با آمازون پرایم ویدئو بود. این بازیگر مطرح فاش ساخت که به دلیل امتناع از امضای بندی در قرارداد که مربوط به استفاده از هوش مصنوعی (AI) برای پروژه «اسپایدر-نوآر» (Spider-Noir) میشد، احتمالاً دیگر با این پلتفرم استریمینگ همکاری نخواهد کرد. این اتفاق، نشاندهنده چالشهای فزایندهای است که هوش مصنوعی برای صنعت سینما و به خصوص بازیگران ایجاد کرده است. مقاومت کیج در برابر چنین بندی، میتواند پیامی قوی برای دیگر فعالان این صنعت باشد و به بحثهای جاری در مورد حقوق هنرمندان در عصر هوش مصنوعی دامن بزند.
تصمیم کیج برای عدم همکاری با آمازون، در شرایطی که بسیاری از استودیوها و پلتفرمها به دنبال استفاده گستردهتر از فناوریهای نوین برای کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری هستند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این رویکرد، در حالی که میتواند زمینهساز نوآوریهای تکنولوژیکی باشد، نگرانیهایی جدی را در مورد آینده شغلی بازیگران، نویسندگان و دیگر عوامل تولید سینما ایجاد کرده است. مقاومت چهرههای شناختهشدهای مانند کیج، میتواند بر سرنوشت مذاکرات آتی میان اتحادیههای صنفی و شرکتهای بزرگ، تأثیرگذار باشد.
در حاشیه این صحبتهای جدی، کیج با لحنی کنایهآمیز به پروژههای گذشته خود نیز اشاره کرد. او به شوخی عنوان کرد که فیلم بعدی مجموعه «گنجینه ملی» (National Treasure) باید بر پروندههای جفری اپستین تمرکز کند، و با اشاره به حساسیت و بحثبرانگیز بودن موضوع، افزود: «این موضوع کاملاً مرتبط است.» این اظهارنظر، در کنار طنز همیشگی کیج، نشاندهنده دیدگاه او نسبت به مسائل روز اجتماعی و سیاسی نیز هست و از هوش و ذکاوت او در انتخاب موضوعات قابل بحث حکایت دارد.
نیکلاس کیج و چالش هوش مصنوعی آمازون: دیگر با آنها کار نمیکنم؟
نیکلاس کیج، ستارهٔ هالیوود، در اقدامی صریح علیه سیاستهای آمازون در مورد هوش مصنوعی، اعلام کرد که احتمالا پس از امتناع از امضای توافقنامهٔ هوش مصنوعی برای سریال «اسپایدر-نوار»، دیگر با این شرکت همکاری نخواهد کرد. او همچنین به حضور احتمالی خود در فصل جدید «کارآگاه حقیقی» اشاره کرد.
نیکلاس کیج، بازیگر کاریزماتیک هالیوود که همیشه با انتخابهای جسورانهٔ خود خبرساز بوده، این بار به دلیل مخالفت با رویکردهای آمازون در قبال هوش مصنوعی، توجهات را به خود جلب کرده است. کیج در جریان پنلی در نمایشگاه کمیککان نیویورک، به صراحت از درخواست آمازون برای امضای «توافقنامهٔ هوش مصنوعی» در پروژهٔ «اسپایدر-نوار» که برای پرایم ویدئو ساخته میشود، انتقاد کرد.
این ستارهٔ برندهٔ اسکار فاش ساخت که آمازون، سرمایهگذار عظیم ۵۰ میلیارد دلاری در OpenAI، از او خواسته بود تا بندی را امضا کند که به این شرکت اجازه میدهد تا صدای او را با هوش مصنوعی برای تولید آثار سینمایی و تلویزیونی آینده بازآفرینی کند. کیج با این درخواست قاطعانه مخالفت کرده و اظهار داشت: «اگر آمازون فکر میکند که من میخواهم صدایم به وسیلهٔ هوش مصنوعی بازسازی شود، چنین چیزی به هیچ وجه اتفاق نخواهد افتاد.» این موضعگیری تند نشاندهندهٔ نگرانیهای فزایندهٔ هنرمندان در مورد حقوق مالکیت فکری و حفظ هویت خلاقانه در عصر هوش مصنوعی است.
وی در ادامه افزود که همین مخالفت او، مانع از همکاری دوبارهاش با آمازون در آینده خواهد شد. این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که اعتصابات اخیر نویسندگان و بازیگران در هالیوود نیز عمدتاً بر سر تضمین حقوق آنها در برابر استفاده از هوش مصنوعی بود. این مسئله، نقطهٔ عطف مهمی در صنعت سینما است و نشان میدهد که چگونه شرکتهای بزرگ فناوری و پلتفرمهای پخش، به دنبال راههایی برای کاهش هزینهها از طریق فناوریهای نوین هستند، در حالی که هنرمندان برای حفظ ارزش کار و خلاقیت خود میجنگندند.
با این حال، به نظر میرسد کیج برای آیندهٔ حرفهای خود برنامههای دیگری دارد. او ضمن اشاره به این چالش با آمازون، با شور و شوق از گمانهزنیها دربارهٔ پیوستن احتمالی خود به فصل پنجم سریال پرطرفدار «کارآگاه حقیقی» (True Detective) خبر داد. این خبر هیجانانگیز میتواند نویدبخش حضور دوبارهٔ او در نقشی متفاوت و چالشبرانگیز در یکی از تحسینشدهترین سریالهای تلویزیونی باشد و نشان میدهد که علیرغم اختلافاتش با غولهای فناوری، او همچنان متعهد به خلق آثار هنری است.